Lang4Fun

ภาษาพาสนุก.....

วันจันทร์, พฤศจิกายน 15, 2547

 

ภาษาอีสาน: คำอีสานในภาษาไทยกลาง

อีสานขอร่วมแจมมั่งนะครับ ก่อนจะเริ่มแบบทีละคำ ผมมีบันทึกที่รวบรวมคำอีสานที่ปรากฏในภาษาไทยกลางไว้ นี่ทำบันทึกหายไปแล้ว เลยนั่งนึกใหม่ อาจมีตกหล่นไปบ้าง

ภาษาท้องถิ่นนั้น ค่อนข้างจะมีการเปลี่ยนแปลงน้อย เมื่อเทียบกับภาษาไทยกลาง ดังนั้น นักนิรุกติศาสตร์หลายท่านจึงอาศัยภาษาท้องถิ่นเป็นเบาะแสของประวัติของคำไทย บางคำเป็นคำเก่า หลงเหลืออยู่แต่ในภาษาเขียนของไทยกลาง แต่ยังใช้ในภาษาพูดปกติในท้องถิ่น บางคำกลายเป็นคำซ้อน ฯลฯ ลองมาดูตัวอย่างของคำอีสานบางคำดูก่อน:

คำอีสาน ความหมาย คำที่ปรากฏในไทยกลาง
ย่าง เดิน ก้าวย่าง ย่างเยื้อง ย่างเข้าสู่(ปีที่สิบ)
แล่น วิ่ง โลดแล่น (รถ)แล่น
เบิ่ง ดู เบิ่งตาดู
คัก ถึงใจ คึกคัก
เคียดโกรธ เคียดแค้น
เคืองรำคาญแค้นเคือง โกรธเคือง ระคายเคือง
เว้า พูด เว้าวอน
แจ้ง สว่าง กลางแจ้ง รู้แจ้ง
มัก ชอบ มักง่าย เลือกที่รักมักที่ชัง
ซัง (ชัง) เกลียดเกลียดชัง น่าชัง
ลาง บาง(คน,สิ่ง) ลางเนื้อชอบลางยา
เฮือน (เรือน) บ้าน บ้านเรือน เรือนไทย
เติบ มาก, พอดู มือเติบ เติบโต
ติง ขยับ ไหวติง

ยังมีอีกหลายคำ เสียดายที่ทำบันทึกหาย แต่ตัวอย่างเหล่านี้ น่าจะพอบอกประโยชน์ของการศึกษาภาษาท้องถิ่นในแง่นิรุกติศาสตร์ได้บ้าง


Comments:
ที่แจ้ง == ที่สว่าง, กลางแดด
 
แสดงความคิดเห็น

<< Home

Archives

พฤศจิกายน 2004   ธันวาคม 2004   มกราคม 2005   กุมภาพันธ์ 2005   เมษายน 2005   พฤษภาคม 2005   มิถุนายน 2005   กรกฎาคม 2005   กันยายน 2005   พฤศจิกายน 2005   มกราคม 2006   เมษายน 2006  

This page is powered by Blogger. Isn't yours?