Lang4Fun

ภาษาพาสนุก.....

วันเสาร์, มกราคม 22, 2548

 

ภาษาอีสาน: ขิว

กลิ่นที่แหลมเสียดจมูก และอาการถูกกระทบกระทั่งทางจิตใจที่ทำให้ขัดเคือง ไม่พอใจ ที่ภาษากลางเรียกว่า "ฉุน" นั้น คำอีสานใช้คำว่า "ขิว"

ขิว ว. (กลิ่น) ฉุน, ก. โกรธเคือง, ไม่พอใจ.

และเนื่องจากเสียง ข ไข่ ในบางถิ่น จะออกเป็นเสียงกล้ำระหว่าง ข ไข่ กับ ฉ ฉิ่ง ซึ่งเสียง ฉ ฉิ่ง จะเด่นกว่า จึงอาจจะได้ยินเป็น "ฉิว" บ้าง (แถวบ้านที่ขอนแก่น ได้ยินแต่ "ฉิว" มาตลอด แถมอารมณ์มันคล้าย "ฉุน" เสียด้วย เพิ่งมาเรียนรู้ว่าจริงๆ เขียนว่า "ขิว" ก็ตอนที่อ่านหนังสือพื้นบ้าน และตอนที่เริ่มได้ยินสำเนียงต่างถิ่นมากขึ้นนี่เอง)


Comments:
มันอาจจะเป็นที่มาของคำว่า ฉุนเฉียว ก็ได้นะคะเนี่ยเพราะคำไทยส่วนใหญ่จะมีมากที่เล่นคำซ้ำคำซ้อน และคำซ้ำคำซ้อนส่วนใหญ่จะเกิดจากคำที่มาจากภาษาต่างถิ่น แต่มีความหมายคล้ายกัน ฉุนเฉียว อาจมาจาก ฉุนฉิว แล้วเพี้ยนๆ มา อันนี้คิดเล่นๆ นะคะ
 
แสดงความคิดเห็น

<< Home

Archives

พฤศจิกายน 2004   ธันวาคม 2004   มกราคม 2005   กุมภาพันธ์ 2005   เมษายน 2005   พฤษภาคม 2005   มิถุนายน 2005   กรกฎาคม 2005   กันยายน 2005   พฤศจิกายน 2005   มกราคม 2006   เมษายน 2006  

This page is powered by Blogger. Isn't yours?